سامسونگ در سال 2026 با معرفی Samsung Galaxy A57 تلاش کرده تا فاصله میان گوشی‌های میان‌رده و پرچمدار را بیش از گذشته کاهش دهد. این دستگاه که جانشین نسل قبلی یعنی A56 محسوب می‌شود، با طراحی زیبا، نمایشگر پیشرفته، تراشه قدرتمند اگزینوس، پشتیبانی نرم‌افزاری طولانی‌مدت و امکاناتی که تا چند سال قبل تنها در محصولات رده‌بالا دیده می‌شدند، وارد بازار شده است. در نگاه نخست، گلکسی A57 یکی از کامل‌ترین گوشی‌های میان‌رده سامسونگ به نظر می‌رسد؛ اما ارزش واقعی آن زمانی مشخص می‌شود که تمام بخش‌های سخت‌افزاری و نرم‌افزاری آن را زیر ذره‌بین قرار دهیم.

اولین و مهم‌ترین تغییر گلکسی A57 که در همان نگاه اول و لمس اولیه خودنمایی می‌کند، ارتقای چشمگیر کیفیت ساخت آن است. سامسونگ بالاخره در این نسل، استفاده از فریم‌های پلاستیکی را کنار گذاشته و از یک فریم آلومینیومی مستحکم و باکیفیت استفاده کرده است. این فریم آلومینیومی در کنار پنل‌های شیشه‌ای جلو و عقب که هر دو با گوریلا گلس ویکتوس پلاس (Gorilla Glass Victus+) محافظت می‌شوند، حس در دست گرفتن یک گوشی پرچمدار هزار دلاری را به کاربر القا می‌کند. اما شگفتی اصلی در ابعاد این دستگاه نهفته است. گلکسی A57 با ابعاد ۱۶۱.۵ در ۷۶.۸ میلی‌متر، تنها ۶.۹ میلی‌متر ضخامت دارد! جای دادن یک باتری ۵۰۰۰ میلی‌آمپر ساعتی در چنین شاسی فوق‌العاده باریکی، یک دستاورد مهندسی تحسین‌برانگیز برای سامسونگ به شمار می‌رود. وزن دستگاه نیز تنها ۱۷۹ گرم است که آن را به یکی از ارگونومیک‌ترین و خوش‌دست‌ترین گوشی‌های ۶.۷ اینچی بازار تبدیل می‌کند. همچنین، کسب گواهی IP68 (مقاومت کامل در برابر گرد و غبار و غوطه‌ور شدن در آب تا عمق ۱.۵ متر به مدت ۳۰ دقیقه)، خیال کاربران را از بابت دوام دستگاه در شرایط محیطی سخت راحت می‌کند. پشتیبانی از ترکیب‌های متنوع سیم‌کارت (از جمله پشتیبانی همزمان از دو eSIM) نشان‌دهنده نگاه رو به جلوی سامسونگ در بخش ارتباطات است.

در بخش نمایشگر، سامسونگ هیچ‌گاه کاربرانش را ناامید نمی‌کند و A57 نیز از این قاعده مستثنی نیست. این گوشی به یک پنل ۶.۷ اینچی Super AMOLED+ با رزولوشن ۱۰۸۰ در ۲۳۴۰ پیکسل (تراکم پیکسلی ۳۸۵ ppi) مجهز شده است. حاشیه‌های نمایشگر به شدت کاهش یافته‌اند، به طوری که نسبت صفحه‌نمایش به بدنه به حدود ۸۸.۸ درصد رسیده است و نمای جلویی دستگاه را بسیار مدرن جلوه می‌دهد. نرخ نوسازی ۱۲۰ هرتزی در کنار پشتیبانی از +HDR10، تجربه‌ای بی‌نهایت روان و جذاب را برای وب‌گردی، تماشای محتوا و گیمینگ فراهم می‌کند. اما نقطه قوت اصلی این نمایشگر، میزان روشنایی آن است. سامسونگ ادعا کرده است که روشنایی این پنل در حالت HBM به ۱۲۰۰ نیت و در نقطه اوج (Peak) به ۱۹۰۰ نیت می‌رسد. در تست‌های عملی انجام شده، ما حداکثر روشنایی ۱۳۰۹ نیت را به صورت واقعی اندازه‌گیری کردیم که برای یک دستگاه میان‌رده، عددی فوق‌العاده است و خوانایی کامل نمایشگر را حتی در زیر تابش مستقیم آفتاب تابستانی تضمین می‌کند.

قلب تپنده گلکسی A57، چیپست اختصاصی و جدید سامسونگ یعنی Exynos 1680 است که بر پایه لیتوگرافی ۴ نانومتری ساخته شده است. پردازنده مرکزی (CPU) این تراشه از هشت هسته پردازشی تشکیل شده است: یک هسته قدرتمند Cortex-720 با فرکانس ۲.۹ گیگاهرتز، چهار هسته Cortex-720 با فرکانس ۲.۶ گیگاهرتز برای کارهای سنگین، و سه هسته کم‌مصرف Cortex-520 با فرکانس ۱.۹۵ گیگاهرتز برای بهینه‌سازی مصرف انرژی. در بخش گرافیک نیز شاهد استفاده از پردازنده گرافیکی Xclipse 550 هستیم که بر پایه معماری AMD RDNA توسعه یافته است. اما این اعداد و ارقام روی کاغذ، در عمل چه معنایی دارند؟ نگاهی به نتایج بنچمارک‌ها همه چیز را روشن می‌کند. این گوشی در تست AnTuTu (نسخه ۱۱) به امتیاز خیره‌کننده ۱,۳۶۳,۴۶۴ دست یافته است و در تست GeekBench 6 موفق به ثبت امتیاز ۴۴۱۱ (در بخش چند هسته‌ای) شده است. همچنین کسب امتیاز ۱۷۴۲ در تست سخت‌گیرانه 3DMark Wild Life Extreme نشان می‌دهد که این تراشه به راحتی از پس اجرای گرافیکی‌ترین بازی‌های روز (مانند Genshin Impact یا Call of Duty: Warzone) با تنظیمات بالا و نرخ فریم پایدار برمی‌آید. ترکیب این پردازنده با ۸ یا ۱۲ گیگابایت حافظه رم و استفاده از حافظه داخلی پرسرعت UFS 3.1 (در نسخه‌های ۱۲۸، ۲۵۶ و ۵۱۲ گیگابایتی)، سرعت اجرای اپلیکیشن‌ها و زمان بارگذاری را به حداقل رسانده است. پشتیبانی از فناوری‌های ارتباطی مدرن مانند Wi-Fi 6E و بلوتوث ۶.۰ نیز پکیج سخت‌افزاری این دستگاه را کامل‌تر کرده است.

ترکیب دوربین 3 گانه پشت A57 چیزی نیست که چندان با آن آشنا نباشیم. به نظر می‌رسد سامسونگ در این مدل از همان سخت‌افزار دوربین مدل سال قبل، بدون هیچ تغییری استفاده کرده است. دوربین اصلی یک سنسور 50 مگاپیکسلی با سنسوری به اندازه 1/1.56 اینچ و پیکسل‌هایی به اندازه 1.0 میکرومتر در اختیار دارد. وجود لرزشگیر اپتیکال و همچنین فوکوس خودکار تشخیص فاز در این دوربین، تضمین می‌کند که در طول روز بتوانید عکس‌هایی واضح و شارپ با داینامیک رنج عالی ثبت کنید. دوربین فوق‌عریض به یک سنسور 12 مگاپیکسلی با دریچه دیافراگم f/2.2 مجهز شده که با زاویه دید گسترده‌ای که دارد برای عکاسی از مناظر و فضاهای شهری مناسب است. دوربین سوم هم یک لنز 5 مگاپیکسلی است که نمی‌توان گفت عملکرد خوبی دارد، اما قابل قبول است.

با توجه به این که سیستم دوربین همانی است که در مدل سال قبل یعنی A56 استفاده شده بود، انتظار داشتیم کیفیت تصاویر هم دقیقاً مانند سال پیش باشد. که البته تا حدودی همینطور هم است، اما نمی‌توان گفت هیچ تغییری احساس نمی‌شود. وضوح و جزئیات تصاویر به طور کلی کمی بهبود داشته اما بافت‌های مختلف (به خصوص در سایه‌ها) همچنان کمی تار و نرم به نظر می‌رسند. داینامیک رنج خیلی خوب است، حتی در زیر نور شدید خورشید. وایت بالانس خودکار چیز زیادی به تصویر اضافه نمی‌کند و رنگ‌ها هم نسبتاً شاداب و زنده به نظر می‌رسند.

عکس‌های دوربین فوق‌عریض با توجه به میان رده بودن گوشی، خوب است. هرچند جزئیات خیلی بالایی ندارند، اما در مقایسه با مدل‌های قبلی عملکرد بهتری دارند. داینامیک رنج دوربین فوق‌عریض خوب است و رنگ‌ها هم بسیار دقیق ثبت می‌شوند. شاید اصلی‌ترین نقطه ضعف این دوربین عدم وجود فوکوس خودکار است که گاهی باعث می‌شوند سوژه‌هایی که به دوربین نزدیک‌تر هستند تار به نظر برسند.